اختلال نوشتاری دانش آموزان

(علل و راهکارها)



مقدمه:ویژگی اصلی بیان نوشتاری توانایی پایین سازمان دهی و ارایه‌ی اطلاعات به شكل نوشتاری در مقایسه با توانایی قوی‌تر در سازماندهی و ارایه‌ی اطلاعات به شكل شفاهی- كلامی (مانند گویه‌های كلامی در آزمون هوش) است. در صورتی كه مشكل فقط به صورت املانویسی باشد و بیان افكار به صورت نوشتاری مشكلی نداشته باشد، احتمال وجود نارسایی در پردازش واج شناختی به عنوان یكی از ویژگی‌های اختلال خواندن بیشتر است. اگرچه افرادی كه اختلال بیان نوشتاری دارند معمولاً ضعف املا نیز دارند ولی در دستور زبان، اصول نگارش و موضوع برای نوشتن نیز ممكن است مشكل داشته باشند. نوشته‌های آنها بسیار ساده و كوتاه است و به علت داشتن مشكلات دستور زبان و خطاهای اصول نگارش نمی‌توان مطلب را به خوبی دنبال كرد. ضعف در مهارت‌های نوشتن چند دلیل دارد. در برخی از موارد، نارسایی‌های موجود در یكپارچه سازی دیداری ادراكی و هماهنگی حركتی عامل بروز مشكل هستند.


این كودكان در ساز و كارهای نوشتن مشكل دارند، هنگام نوشتن باید به دست خط خود دقت زیادی بكنند. به همین دلیل فكر و مطلبی را كه می‌خواهند بر روی كاغذ بیاورند از دست می‌دهند. در صورتی كه ضعف نوشتاری از هماهنگی حركتی ناشی شده باشد، مشكل را نمی‌توان نوعی نارسایی واقعی در زبان نوشتاری به حساب آورد و نشانه‌هایی كه كودك نشان می‌دهد را بهتر است به عنوان اختلال در مهارت‌های حركتی محسوب كرد.

علت اصلی اختلال بیان نوشتاری را می‌توان مشكل كودك در برگرداندن اطلاعات از وضعیت شنیداری- شفاهی به ضعف دیداری- نوشتاری دانست. دلیل چنین وضعیتی معلوم نیست و می‌توان چند علت را برای آن در نظر گرفت. برای مثال، كودكانی كه در حافظه‌ی كاری مشكل دارند ممكن است در به یاد آوردن سازمان كلی یا محتوای آنچه كه می‌خواهند بگویند، مشكل داشته باشند و نتوانند برای نوشتن آنچه كه در ذهن خود دارند تمركز كافی داشته باشند. برخی كودكان در برنامه‌ریزی، درك مطلب، تولید فكر نو یا سازمان‌دهی مورد نیاز در فرایند نوشتن مشكل دارند. افزون بر این، آنها ممكن است در دنبال كردن قواعد دستور زبان و ارتباط نوشتاری با مشكل مواجه باشند. از آنجا كه مشكلات مربوط به حافظه‌ی كاری، سازمان دهی و برنامه‌ریزی معمولاً در اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی مشاهده می‌شود، از این رو احتمال اینكه كودكان دارای این اختلال در زبان نوشتاری نارسایی داشته باشند، بسیار زیاد است.

برخلاف اختلال خواندن، اختلال زبان نوشتاری بعد از كلاس اول مشخص می‌شود. نیازهای محدود و نسبی نوشتاری دانش آموز كلاس اولی به ندرت ممكن است به اندیشه یا كاربرد دستور زبان وابسته باشد. بنابراین، والدین و معلمان ممكن است ظهور اختلال بیان نوشتاری را به صورت مشخص در كلاس سوم یا چهارم گزارش كنند. در واقع، كلاس سوم و چهارم زمانی است كه به علت ماهیت برنامه‌های درسی مدرسه مشكلات نوشتن ظاهر می‌شود. در فاصله سالهای كلاس سوم تا ششم رشد افكار مربوط به نوشتن و استفاده از دستور زبان بسیار افزایش می‌یابد و بیشتر مشكلات نوشتن در همین سالها بروز می‌كنند.

علائم و نشانه های نارسانویسی

*ممكن است با وجود زمان و توجه لازم و كافی برای نوشتن، نوشتاری با خط شكسته یا ناخوانا داشته باشد،

*ناسازگاری و ناهماهنگی‌هایی را نشان می دهد: تركیب خط شكسته و چاپی، بالا و پایین بودن، اندازه، شكل یا كج بودن نامناسب حروف،

* واژه‌ها یا حروف ناتمام دارد، واژه‌ها را حذف می‌كند،

*ا ین واژه‌ها و حروف به طور ناهماهنگ فاصله گذاری می كند،

* وضعیت عجیب مچ، بدن یا كاغذ را نشان می دهد،

*در تصور شكل واژه ها مشكل دارد،

* آهسته و با زحمت نسخه برداری می كند یا می نویسد،

*طراحی فضایی ضعیفی روی كاغذ دارد،

* قلم را بصورت غیرعادی و محكم در دست می گیرد/ از دست درد شكایت می‌كند،

*در اندیشیدن و نوشتن همزمان (یادداشت برداری، نوشتن خلاقانه) مشكل اساسی دارد.

راهبردها:

* استفاده از واژه پرداز را توصیه كنید،

* از تنبیه دانش آموزان به دلیل كار بی دقت و نامرتب بپرهیزید،

* شفاهی امتحان بگیرید،

* از ضبط صوت استفاده كنید،

* به دانش آموزان اجازه‌ی استفاده از دفترچه یادداشت را بدهید،

* برای كاهش حجم مواد نوشتاری مورد نیاز، نكات یا رئوس مطالب را یادداشت كنید،

* رونویسی از كار را كاهش دهید،

* به دانش آموز اجازه دهید از كاغذ خط كش دار یا كاغذ شطرنجی استفاده كند،

* استفاده از گیره‌ی مداد و یا دیگر ابزارهای یاری دهنده‌ی نوشتاری را پیشنهاد كنید،

*جایگزین هایی برای تكالیف نوشتاری (گزارش‌های ویدئویی، گزارش‌های صوتی) فراهم كنید.

راهكارهای نوشتن برای دانش آموزان دارای اختلال نوشتاری

 

- رئوس افكارتان را مشخص كنید. دریافت مفهوم اصلی نوشته‌ها و به روی كاغذ آوردن آنها بدون تلاش برای پرداختن به جزییاتی نظیر هجی كردن، نقطه گذاری و ... بسیار حایز اهمیت است. سعی كنید فقط یك لغت اصلی یا كلمه را در هر بند بنویسید؛ سپس برای تكمیل جزییات به نوشته خود برگردید.

- از مفهوم هر بند یك شكل بكشید، افكارتان را روی یك نوار ضبط كرده و به آن گوش كرده و بنویسید.

- كار با صفحه كلید رایانه را تمرین كرده و از آن برای سازمان دهی اطلاعات و بازبینی هجی‌ها استفاده كنید.

- هنگام نوشتن باخودتان بخوانید تا بدین ترتیب امكان بازخورد شنیداری باارزشی فراهم شود.

- به هر كلمه نگاه كرده، سپس چشم‌هایتان را بسته و آن را تصویر كنید.

- چندین بار قبل از نوشتن، ابتدا با نگاه كردن به كلمه و سپس بدون نگاه كردن، آن را با صدای بلند هجی كنید.

-سعی كنید آخر حروف را هجی كنید تا اینكه ترتیب دوباره‌ای از نوشته‌ها به دست آورید و صحیح به نظر برسد.

- فهرست هجی‌ها را به ترتیب فقط به 3 تا 5 كلمه مشخص تقسیم كنید، سپس هر قطعه را پس از مسلط شدن به آن اضافه كنید.


برچسب ها: مشکلات نوشتاری کودکان، اختلال نوشتاری،

تاریخ : 6 دی 93 | 11:00 | نویسنده : مرضیه لک | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
نمایش نظرات 1 تا 30