تبلیغات
روانشناسی دانش آموز - تنبیه بدنی ممنوع!

تنبیه بدنی ممنـــوع!

 

مقدمه:روان شناسان تربیتی در مورد تشویق و تنبیه ،مطالعات بسیاری را انجام داده اند، نتایج این مطالعات نشان داده است که تشویق موثرتر از تنبیه بوده، و تنبیه را به عنوان یک راهبرد انگیزشی بی تاثیر، که پیامدهای نامطلوبی را به دنبال دارد، ذکر نموده اند.

 معمولاً زمانی از تشویق استفاده می کنیم  که رفتاری را بخواهیم تقویت نماییم. یعنی تكرار آن رفتار را درموقعیت های بعدی افزایش دهیم. تشویق محركی خوشایند است كه بعد از بروز یك رفتار مطلوب به كودك ارائه می شود و منظور از آن، تأیید و حمایت از رفتارهای مثبت و تأكید بر اعمال درست است. این عمل به كودك كمك می كند كه برداشت خوبی از خود داشته باشد و با اعتماد به نفس، رفتار صحیح را تکرارنماید. تشویق، فرد را به ادامه ی كارش ترغیب می كند و او را در مسیر پیشرفت و بهبود قرار می دهد.

در مقابل، برای کنترل کردن رفتار افراد، یا کاهش تکرار یک رفتار در آینده، معمولاً به تنبیه کننده ها متوسل می شویم. برای اینکه کودک یا دانش آموزی را وادار کنیم که از رفتارهای نامطلوب دست بردارد، انتقاد می کنیم، نگاه سرد به آنها می اندازیم، کتک می زنیم و از رویدادهای بیرونی مختلف دیگر استفاده می کنیم.

تنبیه یعنی: آگاهی دادن، بیدار کردن، هشیار کردن، توجه دادن.

تنبیه، یک راهبرد انگیزشی بی تاثیر است که یکی از بحث انگیزترین موارد استفاده از تنبیه، تنبیه بدنی است. و با وجود اینکه استفاده ازتنبیه بدنی در مدارس، از لحاظ قانونی منع شده است، اما متاسفانه گاهی برخی از معلمان و مربیان بصورت خواسته و یا ناخواسته، از این راهبرد انگیزشی بی تاثیر استفاده می نمایند. که با نگاهی به پیامدهای آن متوجه می شویم که تنبیه کردن کودکان نه تنها فایده ای ندارد، بلکه آثار و نتایج منفی بسیاری را هم به دنبال خواهد داشت.

تشویق و تنبیه کردن در سنین مختلف، می تواند تاثیرات متفاوتی را بر دانش آموزان داشته باشد. پژوهشگران با بررسى مغز کودکان به روش تصویر برداری (MRI) دریافتند که، تشویق کردن کودکان در سن 8 سالگى، مراکز ویژه رفتارى را در مغز تحریک مى کند تا کودک رفتارهاى مثبت خود را که تشویق شده است، تکرار نماید. اما تنبیه کردن چنین تأثیرى رانداشته است و کودک در این سن نمى تواند درک کند که در صورت مشاهده واکنش منفى براى یک فعالیت، نباید آن را دوباره تکرار نماید.‌

 

                                                  عوارض تنبیه بدنی

* تنبیه کردن ممكن است به طور موقّت از بروز یك رفتار جلوگیری نماید ولی رفتار نامطلوب دیگری مانند پرخاشگری، ترس و مخالفت را گسترش می دهد.

* تنبیه کردن باعث ایجاد دشمنی، گستاخی، كینه توزی و خصومت نسبت به شخص تنبیه کننده  می شود و سبب اختلال در روابط آنان می گردد.

*  گاهی اثر تنبیه کردن آن چنان است كه كودك یا دانش آموز از برخی فعالیت های مفید دست می كشد و دچار افسردگی روانی و عاطفی می شود.

* تنبیه کردن به دانش آموز می گوید که چه چیزی را انجام ندهد، نه اینکه چه چیزی را انجام دهد.

* زمانی که دانش آموز تنبیه می شود شاید آن قدر برانگیخته شود که تا مدت ها بعد از تنبیه شدن، به راحتی نتواند بر کارش تمرکز نماید.

* تنبیه کردن باعث می شود که رفتار نامطلوب بصورت زیرکانه و حساب شده تری انجام گیرد.

* تنبیه کردن دروغگویی را در کودک افزایش می دهد.

*تنبیه شونده جهت رهایی از تنبیه به دروغ و ریا متوسل می شود.    

 

 

نکات مهم !

-  تنبیه برای تخلیه ی عصبانیت های والدین نیست. اگر از دست همسر و یا روزگار عصبانی هستید تلافی آن را بر سر کودک در نیاورید .

تنبیه برای بازدارندگی است نه برای ایجاد انگیزه. مثلا ” اگر بلند نشی لباستو بپوشی خودم به خدمتت می رسم ” ،  تنبیه چه صحیح و چه غیر صحیح برای ایجاد حرکت نیست؛ برای بازدارندگی است.

تنبیه باید متناسب با عمل باشد. کودکی که تنبیهی بیشتر از عملی که انجام داده دریافت میکند، خود را طلبکار میداند و به سمت خشونت و درک مظلوم از خودش میرود . این درک از خود بسیار خطرناک است و ممکن است به انتقام گرفتن روی بیاورد .

در تنبیه با بچه ها حساب نسیه نداشته باشید. تنبیه مال کاری است که در این لحظه اتفاق افتاده است. اگر کاری خلاف ارزش است، همان موقع واکنش نشان بدهید. اگر نمی توانید فراموشش کنید.

-  یادتان باشد که تنبیه و تشویق در حوزه ی رشد نیستند. یک نقش بسیارکوچکی در حوزه تربیت دارد . زندگی عرصه ی زندگی کردن است. عرصه ی تعامل، ارتباط، با هم بودن، لذت بردن و رشد کردن و دوستی و محبت و خلاقیت است،  زندگیتان را به عرصه ی  تنبیه تبدیل نکنید.

 

 

        تنبیه در هنگام خشم،نوعی انتقام است!!

 


برچسب ها: تنبیه بدنی،

تاریخ : 17 آذر 92 | 15:00 | نویسنده : MARZIEH(MARY)-lak | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
نمایش نظرات 1 تا 30