کودکان" دو زبانه"


undefined


مشکل دوزبانگی در مورد کودکانی مطرح است که در سنین زبان آموزی به طور هم زمان در معرض یادگیری دو زبان قرار می‌گیرند. این مشکل در شهرهای بزرگ صنعتی شایع‌تر است زیرا مردم این شهرها مایل هستند با بیش از یک زبان صحبت کنند

علت اینکه دوزبانه بودن برای کودک مشکلاتی را فراهم می کند به این خاطر است که؛ زمانی که کودک در معرض زبان‌آموزی قرار دارد و هنوز یک زبان به طور کامل در او شکل نگرفته مجبور است به زبان دوم بیندیشد و در آن واحد تفکرش را در دو قالب متفاوت قرار دهد و چون واژگان دو زبان با هم متفاوت‌اند، لذا کودک در استفاده از این واژه‌ها دچار تعارض و تردید می‌شود و در نتیجه یا به صورت اشتباه از آن استفاده می‌کند و یا برای اجتناب از اشتباه اصلا واژه‌ای را به زبان نمی‌آورد

مجموع این عوامل دست به دست یکدیگر داده و  رشد گفتار و زبان و مهارت یافتن کودک در این زمینه را با مشکل مواجه می‌کند. مشکل این کودکان در زمان ورود به مدرسه تشدید می‌شود زیرا آنها نه به زبان مادری خود تسلط کافی دارند و نه به زبان رایج در جامعه خود؛و به جای اینکه واقعا دو زبانه باشند بی‌زبان  هستند

این کودکان در زمان ورود به مدرسه نه تنها مشکلات گفتاری بلکه اشکالاتی در خواندن و نوشتن نیز دارند نسبت به کودکان دیگر از واژگان کمتری برخوردارند و تلفظ آنها نیز معمولا  مانند تلفظ استاندارد صداهای آن زبان نیست. این نوع اختلال را نوعی معلولیت آموزشی - اجتماعی می‌دانند 

اولین زبان، دارای ریشه‌ای عمیق در انسان است. با این همه هستند کودکانی که در سنین زبان آموزی دو زبان را با هم یاد می‌گیرند و هیچ مشکلی نیز پیدا نمی‌کنند. دلیل این تفاوت را می‌توان در میزان هوش این کودکان و طرز برخورد والدین و اطرافیان و نیز خود کودک نسبت به آموزش و به کارگیری زبان دوم دانست. نظر اغلب دانشمندان این است که هر چه سن کودک کمتر باشد فراگیری زبان دوم آسان تر می‌باشد و این به علت انعطاف پذیری فوق العاده ذهن کودک در سنین پایین است ولی به عوامل دیگر موثر در این امر نیز بایستی توجه کافی نمود  

به پدران و مادران توصیه می‌شود در آموختن چند زبان به کودک، زبانی را برگزینند که خودشان بیشترین تسلط را به آن دارند چون در غیر این صورت نمی‌توانند آن را به خوبی به کودک خود بیاموزند. پیوند عاطفی با زبان نقش مهمی در یادگیری آن ایفاء می‌کند 

توجه شود که کودکان را نباید وادار به آموختن زبان کرد. ارتباط با زبان جدید نباید لزوما از دوران نوزادی آغاز شود این کار را می‌توان از دوران کودکستان نیز آغاز کرد که طی آن کودک می‌تواند فراگیری زبان دیگر را آغاز کند. از دید کارشناسان باید تربیت چند زبانه را در زندگی روزمره جای داد و از کاربرد صرف آموزشی واژه به واژه و غیرزنده زبان در قالب پرسش و پاسخ خودداری کرد

زبان جدید باید برای کودک آنقدر تکرار شود تا او به آرامی آن را فرا گیرد. نکته مهم تربیت و نظام‌مندی این یادگیری برای کودک و والدین اوست. توقع بی‌جا از خردسالان در یادگیری چند زبان سودمند نیست زیرا در این صورت ممکن است فشار یادگیری و تجربه منفی در فراگیری زبان خارجی باعث بروز دشواری‌هایی در فرایند آموختن کودک شود

 

منبع: سایت تبیان


برچسب ها: کودکان دو زبانه،

تاریخ : 23 اردیبهشت 93 | 19:00 | نویسنده : مرضیه لک | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
نمایش نظرات 1 تا 30