اختلال بدخطی( پزشکان)


در تمامی دنیا پزشکان را به داشتن خط بد می‌شناسند. اما دلایل زیادی می‌توان برای این بدخطی‌ قطار کرد. زمان کوتاه برای ویزیت بیماران، خستگی از کار زیاد، حتی مد بودن بدخطی و غیره. ولی رازهایی نیز در این بد خطی نهفته است. رازی که سینه به سینه از استادان و با تجربه‌ها دنیای طب به پزشکان جوان منتقل می‌شود و نسل به نسل پزشکان این بدخطی را رعایت می‌کنند.یکی از رازهای این بدخطی این است که پزشکی که خوش خط باشد در جامعه پزشکی به عنوان پزشک سر خلوت و با حوصله شناخته می‌شود. به هر حال هیچ پزشکی دوست ندارد در حرفه‌اش آماتور یا کم طرفدار فرض شود.
راز دیگر ناآگاه نگه داشتن بیمار نسبت به داروهایی است که برایش تجویز می‌شود. ناآگاه نگه داشتن بیمار، لازم است چون بیماران (به خصوص خود ما ایرانی‌های خوددرمانگر) می‌خواهند در کار پزشک مداخله کنند و مدام بگویند فلان دارو را دارم و یا داروی فلان بهتر نیست؟ به طور معمول پزشک دوست ندارد بیمار در درمانی که او تشخیص می‌دهد مداخله کند و ترجیح می‌دهد داروها تا زمان گرفتن آنها از داروخانه به صورت راز برای بیمار باقی بماند.
گاهی هم برای رعایت حال صنف داروخانه چنین کاری انجام می‌دهند. به هر حال اگر قرار باشد هر کسی بتواند نسخه را بخواند که دیگر احتیاجی به نسخه‌خوانی و... نیست.ولی راز اصلی چیزی نیست جز سختی چندین سال درس خواندن و نوشتن جزوات و نسخ زیاد. شما فرض کنید 48 ساعت مداوم با استراحت کم در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی مشغول به کار باشید و بخواهید سر فرصت نوشته‌ای هر چند کوتاه را بنویسید. واقعا نمی‌توانید. پس باید به دکترها حق داد. گرچه این بدخطی آزار چندانی هم برای بیمار ندارد مگر اینکه خواندن نسخ برای پزشکان داروساز سخت باشد و بیمار بین چندین داروخانه برای دریافت دارو سرگردان شود.گاهی بد بودن چیزی حال کسی را خوب می‌کند. بدخطی پزشکان هم جان چندین و چند انسان را نجات داده و خواهد داد.

منبع: http://www.easyco.cc/news


تاریخ : 19 مرداد 93 | 21:00 | نویسنده : مرضیه لک | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.